Music Playlist at MixPod.com

ไม่มีอีกแล้ว...เสียงกัดกรงเวลาเรานอนกลางคืน

บางครั้งเราก็รู้สึกรำคาญแต่เราก็ต้องเข้าใจว่าเขาอยู่คนเดียว

ในกรงแคบๆเราไม่มีโอกาสที่จะพาเขาออกไปเดินเล่นเคยคิด

แต่เราก็ผัดวันประกันพุ่งบางครั้งเวลาเราไปซื้อผักเพื่อมาให้ให้

เขากินแต่เราไม่รู้เลยว่าเขาชอบหรือป่าวแต่เราก็สันหาของที่

คิดว่าเขาชอบกินมาให้เราก็คิดว่าเขาคงจะชอบสิ่งที่เรานำมาให้

เขาทนอยู่กับเรามาเป็นเดือนทนอยู่ในกรงแคบๆดมสิ่งที่เขา

ปล่อยออกมาทุกวันบางวันเราก็อาบนําให้เขาบางเป็นบางครั้ง

จนวันสุดท้ายที่เราได้เห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายคือ

วันพฤหัสบดีที่25 ธันวาคม 2551 เวลา07.00 น

จนเราไปสอบแล้วก็ไปเที่ยวต่อโดยไม่คิดถึงเขาที่ยังเฝ้าคอย

เราอยู่ที่บ้านเรามั่วแต่หาความสุขใส่ตัวเองกลับมาก็ช้าไปเสีย

แล้วเราจึงขอให้ ขนฟู ไปสู่สิ่งที่เขาอยากไป

แค่นี้ละกัน
อาลัยขนฟู